Πες μου τα γονίδια σου να σου πω ποιος είσαι:
Ο γενετικός ρατσισμός και η παντοκρατορία των γονιδίων του 21ου αιώνα



1953-2003. Πενήντα χρόνια ζωής για το μόριο του DNA (deoxyribonucleic acid ή δεσοξυριβοζονουκλεϊκό οξύ) του οποίου η ανακάλυψη θεωρήθηκε η μεγαλύτερη επανάσταση στον τομέα της βιολογίας αλλά και των επιστημών γενικότερα. Και πράγματι έτσι είναι, αφού η συνεισφορά του σε νέες ανακαλύψεις είναι ανυπολόγιστη. Η έπαρση ορισμένων επιστημόνων όμως που πιστεύουν στην απολυταρχία του DNA έχει οδηγήσει στην δημιουργία ενός γενετικού υπερκαθορισμού που παίρνει ολοένα και αυξανόμενες διαστάσεις.
Στις 25 Απριλίου του 1953 πιστοποιείται από τους επιστήμονες J.Watson και F.Crick ότι το DNA είναι ο φορέας της κληρονομικότητας και δρομολογούνται πλέον νέες σκέψεις και θεωρίες για κάθε παράμετρο της ζωής. Είναι γνωστό ότι κάθε ανθρώπινο κύτταρο περιέχει 23 χρωμοσώματα, τα οποία αποτελούνται από το DNA και κάποιες πρωτεΐνες. Το DNA είναι η μήτρα στην οποία είναι γραμμένη η γενετική πληροφορία (τα γονίδια) που είναι υπεύθυνα για τα διάφορα χαρακτηριστικά του οργανισμού. Έχει αποδειχθεί ότι υπάρχουν δύο κατηγορίες χαρακτηριστικών: αυτά που εξαρτώνται από ένα (ή δύο) γονίδια (π.χ. χρώμα ματιών, μεσογειακή αναιμία κ.α.) και δεν επηρεάζονται από το περιβάλλον, και εκείνα που εξαρτώνται από πολλά γονίδια (π.χ. ύψος, βάρος, κ.α.) που επηρεάζονται σε εξίσου μεγάλο βαθμό και από το περιβάλλον.
Σύμφωνα με την ιδεολογία του βιολογικού ντετερμινισμού οι έκδηλες διαφορές μεταξύ ατόμων, φυλών, εθνοτικών ομάδων και φυλών σχετικά με την κοινωνική θέση, τον πλούτο και την δύναμη βασίζονται σε έμφυτες βιολογικές διαφορές (δηλαδή διαφορές στα γονίδια) ως προς την ιδιοσυγκρασία και την ικανότητα, οι οποίες μεταφέρονται από γονέα σε τέκνο κατά την σύλληψη. Έτσι δημιουργείται η σύγχυση ότι υπάρχουν γονίδια ευφυΐας, ομοφυλοφιλίας, αλκοολισμού, επιθετικότητας και άλλων ειδών συμπεριφοράς τα οποία κληρονομούνται από τους γονείς στα παιδιά τους. Πρέπει λοιπόν να γίνει σαφές ότι κάτι τέτοιο δεν ισχύει αλλά αυτό που κληρονομείται στους απογόνους είναι για παράδειγμα η ικανότητα της σκέψης, ή η ικανότητα της ομιλίας και όχι ο υψηλός δείκτης ευφυΐας ή η ικανότητά μας να μιλάμε την ελληνική γλώσσα συγκεκριμένα. Ομοίως, η σεξουαλικότητα του κάθε ατόμου, όπως και τα παραπάνω χαρακτηριστικά συμπεριφοράς, καθορίζονται αποκλειστικά από αναρίθμητες περιβαλλοντικές επιδράσεις (ανατροφή, συνθήκες διαβίωσης κ.α.).
Φαίνεται όμως ότι οι επιστήμονες που είναι υποστηρικτές του βιολογικού καθορισμού αγνοούν ότι το DNA του κάθε ατόμου είναι όμοιο σε ποσοστό 99,9% με οποιουδήποτε άλλου ανθρώπου στην υφήλιο, συνεπώς δυστυχώς γι’αυτούς δεν διαφέρουμε τόσο όσο θα ήθελαν από ένα άτομο της μακρινής φυλής των Παπούα! Επίσης πως είναι δυνατόν να έχουμε, όπως οι ίδιοι υποστηρίζουν, τόσο μεγάλες διαφορές στα γονίδια μεταξύ μας όταν το DNA του ανθρώπου διαφέρει από αυτό του χιμπατζή σε ποσοστό μόλις 1,2%; Τέλος αξίζει να αναφερθεί ότι μέσα από τον πρόσφατο κυκεώνα της κλωνοποίησης έγινε πασιφανές ότι ακόμα και αν κλωνοποιηθεί ένα ανθρώπινο ον δεν θα έχει καμία σχέση στην ψυχοσύνθεση, στη συμπεριφορά, αλλά και στην προσωπικότητά του γενικότερα, με το άτομο-δότη του DNA, αφού δεν υπάρχουν αντίστοιχα γονίδια για να κλωνοποιηθούν.
Παρόλα αυτά υπάρχει μια μερίδα επιστημόνων που εξακολουθούν να πιστεύουν ότι ανθρώπινες συμπεριφορές όπως η εγκληματικότητα, η ευφυΐα κ.α. είναι το αποτέλεσμα του γενετικού παράγοντα και μάλιστα χωρίς καμία περιβαλλοντική επίδραση. Τέτοιες βέβαια απόψεις αγγίζουν τα άκρα και βρίσκονται στην ζώνη του λεγόμενου κληρονομισμού, ενός χυδαίου γενετικού υπερκαθορισμού, ο οποίος ενστερνίζεται την αυτοδυναμία των γονιδίων. Σύμφωνα με αυτούς ΄΄η μοίρα μας βρίσκεται στα γονίδιά μας’’, είναι όμως σαφές ότι υποεκτιμούν πολύ την περιβαλλοντική επίδραση. Ωστόσο, αν όντως ήταν έτσι όπως ισχυρίζονται οι συγκεκριμένοι επιστήμονες, τότε σίγουρα αυτοί θα είχαν το γονίδιο του ρατσισμού και της αλαζονείας…
Ο Ιωάννης Παπαποστόλου
Βιογραφικό
Δημοσιεύσεις
Επικαιρότητα
Επικοινωνία
Σύνδεσμοι
Αρχική σελίδα
Copyright 2006 r a i d o s interractive
Διαβάστε περισσότερα άρθρα